SUPER LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING ON SCHOOL EFFECTIVENESS UNDER YASOTHON PROVINCIAL OFFICE OF LEARNING ENCOURAGEMENT

Abstract

The objectives of this research were 1) to study super leadership of school administrators and school effectiveness under Yasothon Provincial Office of Learning Encouragement; 2) to investigate the relationship between super leadership of school administrators and school effectiveness under Yasothon Provincial Office of Learning Encouragement; (3) to determine the predictive power of super leadership of school administrators and school effectiveness under Yasothon Provincial Office of Learning Encouragement; and 4) to explore guidelines for developing super leadership of school administrators under Yasothon Provincial Office of Learning Encouragement. A quantitative methods research design was employed. The sample consisted of 144 school administrators and teachers. The research instruments included a questionnaire with content validity between 0.80 to 1.00 and a reliability at 0.97. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson’s product-moment correlation coefficient, multiple regression analysis, and content analysis. The research found that: 1) The super leadership of school administrators was overall at the highest level. When considered by individual dimensions and ranked from highest to lowest mean scores, the dimensions were: self-leadership development through constructive rewards and reprimands; supporting self-leadership through team building; facilitating a culture of self-leadership; self-leadership practice; creating positive thinking patterns; encouraging self-goal setting; and serving as a self-leadership role model, respectively. The overall school effectiveness was at a high level. When considered by individual aspects and ranked from highest to lowest mean scores, the aspects were: job satisfaction, budget management, problem-solving within the institution, and student achievement, respectively. 2) The relationship between the super leadership of school administrators and school effectiveness was positive at a moderate level (rxy= 0.604), with statistical significance at the .01 level. 3) Regarding the predictive power of super leadership on school effectiveness, the dimensions of encouraging personnel to set their own goals and promoting personnel self-leadership were found to have positive influences with statistical significance. The predictive equations were as follows: ,𝑌.= 2.243 + .315 (x3) + .157 (x1) ,𝑍.y = .434 (x3) + .275 (x1) 4) Recommendations for developing the super leadership of school administrators under the Yasothon Provincial Office of Learning Encouragement include promoting super leadership through concrete and systematic practices. Administrators should serve as role models in behavior and ethics, encourage systematic goal setting and positive thinking, emphasize reinforcement, encouragement, recognition, and constructive feedback for professional growth, foster a participative atmosphere for expressing opinions and collaborative work, and provide the necessary technological tools and resources to support effective job performance

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารและประสิทธิผลของสถานศึกษา 2) เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา 3) เพื่อศึกษาอำนาจการพยากรณ์ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารและประสิทธิผลของสถานศึกษา 4) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะในการพัฒนาภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหาร สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดยโสธร กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 144 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม โดยมีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.80 - 1.00 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหาร โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงจากค่าเฉลี่ยมากไปน้อย ได้แก่ ด้านการพัฒนาภาวะผู้นำตนเองโดยการให้รางวัลและตำหนิอย่างสร้างสรรค์ ด้านการสนับสนุนให้เกิดภาวะผู้นำตนเองโดยการสร้างทีมงาน ด้านการอำนวยความสะดวกให้เกิดวัฒนธรรมของผู้นำตนเอง ด้านการเป็นผู้นำตนเอง ด้านการสร้างรูปแบบความคิดทางบวก ด้านการกระตุ้นการตั้งเป้าหมายด้วยตนเอง และด้านการเป็นแบบอย่างที่เป็นผู้นำตนเอง ตามลำดับ ส่วนประสิทธิผลของสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงจากค่าเฉลี่ยมากไปน้อยได้แก่ ความพึงพอใจในการทำงาน การบริหารงบประมาณ การแก้ปัญหาภายในสถานศึกษา และผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียน ตามลำดับ 2) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวก อยู่ในระดับปานกลาง (rxy= 0.604) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) อำนาจการพยากรณ์ภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารและประสิทธิผลของสถานศึกษา พบว่าด้านการกระตุ้นให้บุคลากรตั้งเป้าหมายด้วยตนเองและด้านการส่งเสริมให้บุคลากรเป็นผู้นำตนเอง ทั้งนี้มีอิทธิพลเชิงบวกและมีนัยสำคัญทางสถิติ สามารถเขียนเป็นสมการพยากรณ์ได้ดังนี้ ,𝑌.= 2.243 + .315 (x3) + .157 (x1) ,𝑍.y = .434 (x3) + .275 (x1) 4) ข้อเสนอแนะในการพัฒนาภาวะผู้นำเหนือผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดยโสธร ควรส่งเสริมภาวะผู้นำเหนือผู้นำอย่างเป็นรูปธรรม โดยผู้บริหารต้องเป็นแบบอย่างด้านพฤติกรรมและจริยธรรม ส่งเสริมการกำหนดเป้าหมายอย่างเป็นระบบและการคิดเชิงบวก มุ่งเน้นการเสริมแรง ให้กำลังใจ ยกย่องชมเชย และให้ข้อเสนอแนะเพื่อการพัฒนา พร้อมทั้งสร้างบรรยากาศการมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น การทำงานร่วมกัน และสนับสนุนเครื่องมือเทคโนโลยีที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงาน