THE USE OF DASABIDHARAJADHARMA PRINCIPLES OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING TEACHERS’ WORK MOTIVATION IN SCHOOLS UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE NAKHON SI THAMMARAT

Abstract

This independent study aimed to: 1) examine the level of the application of the Dasabidharajadharma Principles of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat; 2) investigate the level of teachers’ work motivation in schools under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat; 3) examine the relationship between the application of the Dasabidharajadharma Principles of school administrators and teachers’ work motivation; and 4) identify the predictive variables of the application of the Dasabidharajadharma Principles of school administrators affecting teachers’ work motivation in schools under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat. The population consisted of 2,725 teachers in schools under the Secondary Educational Service Area Office Nakhon Si Thammarat. The sample group comprised 304 teachers. The research instrument used for data collection was a questionnaire, with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) of 1.00 and an overall reliability coefficient of 0.992. Quantitative data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, Pearson’s correlation coefficient, and multiple regression analysis in the form of raw score prediction equations and standardized score prediction equations. The research findings were as follows 1. The overall level of the application of the Dasabidharajadharma Principles of school administrators was at the highest level. The highest mean was found in tolerance, followed by Dana and Avirodhana, while Sila, Pariccaga, and Ajjava showed the lowest mean scores. 2. The overall level of teachers’ work motivation was at the highest level. The highest mean was found in achievement, followed by advancement, while recognition had the lowest mean score. 3. The relationship between the application of the Dasabidharajadharma Principles of school administrators and teachers’ work motivation showed a positive correlation at the .001 level of statistical significance, with a correlation coefficient of 0.791. When considered by each aspect, all pairs showed positive relationships ranging from low to high levels at the .001 level of statistical significance. 4. The predictive variables of the Dasabidharajadharma Principles of school administrators affecting teachers’ work motivation were analyzed using stepwise multiple regression. The results indicated that Avirodhana (X10) and Khanti (X9) significantly predicted teachers’ work motivation (Y) at the .001 level. Sila (X2) and Maddava (X5) were significant at the .01 level, while Pariccaga (X3) was significant at the .05 level. These five variables together explained 64.70 percent of the variance in teachers’ work motivation (R² = .647), with statistical significance at the .001 level. The standard error of estimate was .201. The predictive equations were as follows: The raw score prediction equation : ,𝑌. = 1.133 + .275(X10) + .176(X9) + .107(X2) + .104(X5) + .095(X3) The standardized score prediction equation : ,𝑍. = .359(X10) + .217(X9) + .133(X2) + .141(X5) + .110(X3

สารนิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาระดับการใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช 2) เพื่อศึกษาระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช 4) เพื่อศึกษาตัวแปรพยากรณ์การใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช ประชากร คือ ครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช จำนวน 2,725 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 304 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ภาพรวมค่าดัชนีความสอดคล้องอยู่ที่ระดับ 1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.992 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สันการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ในรูปสมการพยากรณ์คะแนนดิบ และสมการพยากรณ์คะแนนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านความอดทน รองลงมา ด้านการให้ และด้านความไม่พิโรธ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด คือ ด้านศีล ด้านการบริจาค และด้านความซื่อตรง 2. ระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือด้านความสำเร็จของงานรองลงมาคือ ด้านความก้าวหน้า และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ ด้านการยอมรับนับถือ 3. ความสัมพันธ์ระหว่างการใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์กันในทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.791 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าทุกคู่มีความสัมพันธ์ทางบวกอยู่ในระดับต่ำถึงระดับสูง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 4. ตัวแปรพยากรณ์การใช้หลักทศพิธราชธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคุณแบบขั้นตอน เพื่อหาตัวแปรพยากรณ์ที่ดีที่สุดที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน พบว่า ด้านความไม่พิโรธ (X10) และด้านความอดทน (X9) สามารถร่วมกันพยากรณ์แรงจูงในในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน (Y) ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ส่วนด้านศีล (X2) และด้านความอ่อนโยน (X5) มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และด้านการบริจาค (X3) มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งตัวแปรทั้ง 5 สามารถอธิบายการผันแปรแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน ได้ร้อยละ 64.70 (R2 =.647) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 มีค่าความคลาดเคลื่อนที่จะเกิดจากการพยากรณ์เท่ากับ .201 สามารถสร้างสมการการถดถอยพหุคูณ ได้ดังนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ คือ ,𝑌. = 1.133 + .275(X10) + .176(X9) + .107(X2) + .104(X5) + .095(X3) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน คือ ,𝑍. = 359(X10) + .217(X9) + .133(X2) + .141(X5) + .110(X3)