An Analytical Study of Buddhist Propagation by the Tai Yai Sangha in Kengtung

Abstract

This research entitled “An Analytical Study of Buddhist Propagation by the Tai Yai Sangha in Kengtung” aims to 1) study the dissemination of Buddhism, 2) study the dissemination of Buddhism by the Tai Yai Sangha in Kengtung, and 3) analyze the process of Buddhist dissemination by the Tai Yai Sangha in Kengtung. This study employed qualitative documentary research methodology by examining data from the local history of Kengtung, the Tipiṭaka, books, research works, academic articles, journals, and related documents. The research revealed the following: 1) The propagation of Buddhism according to the principles of the Ovada-Patimokkha consists of three components: principles, ideology, and methods. The three fundamental principles are: abstaining from all evil, cultivating wholesome deeds, and purifying the mind. These encompass the observance of moral precepts, the ten wholesome courses of action (kusala-kamma-patha), the abandonment of unwholesome roots (akusala-mūla), the practice of the Noble Eightfold Path, and the cultivation of samatha and vipassanā meditation to eliminate the hindrances (nīvaraṇa) and latent defilements (anusaya), leading to wisdom that realizes the Three Characteristics (tilakkhaṇa). 2) The propagation of Buddhism by the Tai Yai Sangha in Kengtung, although under the administration of the Union of Myanmar, has maintained its traditional ecclesiastical structure and monastic titles. The Supreme Ecclesiastical Patriarch (Somdet Achayadhamma) serves as the head, and the Tai Yai Sangha Organization of Shan State was established in 1955 (B.E. 2498) to promote unity. In terms of education, both monastic and non-monastic systems are organized, with the development of curricula in Pāli, Tai Yai language, and state education programs. Additionally, the Pāli Canon has been edited and translated into the Tai Yai language. 3) The analysis indicates that the Tai Yai Sangha has successfully integrated the principles of the Ovada-Patimokkha with social, cultural, and political contexts in an appropriate manner. It has promoted education, public welfare, religious institutions, and traditional rituals as centers of learning and Dhamma practice. As a result, Buddhism has become an integral part of community life and has sustainably preserved Tai Yai identity up to the present day.

การวิจัยเรื่อง “ศึกษาวิเคราะห์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 2) ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง และ 3) วิเคราะห์รูปแบบการเผยแผ่ดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยศึกษาข้อมูลจากประวัติศาสตร์ท้องถิ่นเมืองเชียงตุง พระไตรปิฎก หนังสือ งานวิจัย บทความ และเอกสารที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า 1) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามแนวโอวาทปาติโมกข์ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ คือ หลักการ อุดมการณ์ และวิธีการ หลักการ 3 ประการ ได้แก่ การไม่ทำบาปทั้งปวง การทำความดีให้ถึงพร้อม และการทำจิตให้ผ่องใส ครอบคลุมการรักษาศีล กุศลกรรมบถ 10 การละอกุศลมูล การปฏิบัติตามอริยมรรคมีองค์ 8 และการเจริญสมถะวิปัสสนาเพื่อกำจัดนิวรณ์และอนุสัยกิเลส อันนำไปสู่ปัญญาเห็นไตรลักษณ์ 2) การเผยแผ่ของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง แม้อยู่ภายใต้สหภาพพม่า แต่ยังคงระบบการปกครองและสมณศักดิ์แบบดั้งเดิม โดยมีสมเด็จอาชญาธรรมเป็นประมุข และจัดตั้งคณะสงฆ์ไทใหญ่แห่งรัฐฉานตั้งแต่ พ.ศ. 2498 เพื่อความเป็นเอกภาพ ด้านการศึกษามีการจัดการเรียนในและนอกวัด พัฒนาหลักสูตรบาลี ภาษาไทใหญ่ และหลักสูตรของรัฐ พร้อมทั้งชำระและแปลพระไตรปิฎกภาษาไทใหญ่ 3) ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าคณะสงฆ์ไทใหญ่สามารถบูรณาการหลักโอวาทปาติโมกข์กับบริบทสังคม วัฒนธรรม และการเมืองได้อย่างเหมาะสม ส่งเสริมการศึกษา สาธารณูปการ ศาสนสถาน และพิธีกรรมประเพณีให้เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้และปฏิบัติธรรม ทำให้พระพุทธศาสนาเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตชุมชน และธำรงอัตลักษณ์ไทใหญ่ไว้อย่างมั่นคงจนถึงปัจจุบัน