บัณฑิตวิทยาลัย http://13.250.11.107/dspace/handle/123456789/2 2026-03-25T03:37:08Z 2026-03-25T03:37:08Z http://13.250.11.107/dspace/handle/123456789/201 2026-02-20T02:30:15Z 2026-02-20T00:00:00Z

Title: AN ANAL YTICAL STUDY OF THE PRACTICES OF LUANG PU CHOB THANASAMO; ศึกษาวิเคราะห์หลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม Abstract: The research titled "A Study and Analysis of the Practices of Luang Pu Chob Thansamo" aims to: 1. Study the principles of practice in Theravada Buddhism, 2. Study the practices of Luang Pu Chob Thansamo, and 3. Analyze the practices of Luang Pu Chob Thansamo. This research is qualitative research using documentary research methods, collecting data from the Tripitaka scriptures, books, dissertations, theses, articles, journals, and websites. The research findings are as follows: 1. The principles of practice in Theravada Buddhism focus on practice for liberation through the cultivation of morality, concentration, and wisdom, with consistent practice to develop habits. 2. The practices of Luang Pu Chob Thansamo are characterized by modesty, simplicity, loving-kindness, ascetic practices, meditation training, and teaching that emphasizes simplicity yet depth. 3. The practice principles of Luang Pu Chob Thanasamo are in line with Theravada Buddhist principles, particularly in training the mind to be calm and letting go of attachments. However, they also have a unique characteristic that emphasizes applying Dhamma principles concretely in daily life. This research indicates that Luang Pu Chob Thanasamo's practice principles can serve as a model for developing monks and lay Buddhists to have mental stability and moral integrity. Moreover, they can be applied in education, Buddhist propagation, and social development, to preserve the values of Buddhism sustainably.; การวิจัยเรื่อง “ศึกษาวิเคราะห์หลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อศึกษาหลักปฏิปทาในพระพุทธศาสนาเถรวาท 2. เพื่อศึกษาหลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม และ 3. เพื่อวิเคราะห์หลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยใช้การวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) รวบรวมข้อมูลจากคัมภีร์พระไตรปิฎก หนังสือ ดุษฎีนิพนธ์ วิทยานิพนธ์ บทความ วารสาร เว็บไซด์ ผลการวิจัยพบว่า 1. หลักปฏิปทาในพระพุทธศาสนาเถรวาทมุ่งเน้นการปฏิบัติเพื่อความหลุดพ้นด้วยการฝึกศีล สมาธิ และปัญญา โดยมีการปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอให้อุปนิสัย 2. ส่วนหลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม มีลักษณะโดดเด่นคือความมักน้อย สันโดษ เมตตา และการถือธุดงค์วัตร การฝึกสมาธิภาวนา และการสอนที่เน้นความเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง 3. หลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม มีสอดคล้องกับหลักพระพุทธศาสนาเถรวาท โดยเฉพาะการฝึกฝนจิตใจให้สงบและการปล่อยวางอุปาทาน แต่ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะที่เน้นการนำหลักธรรมมาปฏิบัติในชีวิตประจำวันอย่างเป็นรูปธรรมงานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่า หลักปฏิปทาของหลวงปู่ชอบ ฐานสโม สามารถใช้เป็นต้นแบบในการพัฒนาพระสงฆ์และพุทธศาสนิกชนให้มีความมั่นคงทางจิตใจและศีลธรรม อีกทั้งยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในด้านการศึกษา การเผยแผ่พระพุทธศาสนาและการพัฒนาสังคม เพื่อธำรงรักษาคุณค่าของพระพุทธศาสนาให้ยั่งยืน

2026-02-20T00:00:00Z http://13.250.11.107/dspace/handle/123456789/199 2026-02-16T02:16:22Z 2026-02-16T00:00:00Z

Title: THE METHODS FOR  PROPAGATION OF BUDDHISM BY PHRA AJARN MUN BHURIDATTO  ACCORDING TO THE NEW LEARNING PARADIGM; รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ตามแนวกระบวนทัศน์ใหม่ Abstract: This research has the following objectives: 1) to examine the theoretical concepts of Buddhist propagation according to the new learning paradigm; 2) to investigate the methods of Buddhist propagation employed by Phra Ajahn Mun Bhuridatto; 3) to analyze Phra Ajarn Mun Bhuridatto methods of Buddhist propagation in according with the new paradigm; and 4) to propose a body of knowledge concerning Phra Ajarn Mun Bhuridatto's methods of Buddhist propagation aligned with the new paradigm. This study is a qualitative research. Data were collected from 20 qualified key informants/experts and analyzed through descriptive content analysis.            The results of the study revealed that:  The theoretical framework for the propagation of Buddhism under the new paradigm introduces a contemporary approach that responds to the changing era. It emphasizes five key methodological tools: 1) the use of simple and accessible language, 2) the application of Dhamma principles in harmony with social issues, 3) the establishment of Buddhist communities, 4) Buddhist Interdisciplinarity, and 5) the utilization of digital media.  The methods employed by Phra Ajarn Mun Bhuridatto for propagating Buddhism emphasized the revival of authentic practice in accordance with the original teachings, with the ultimate aim of preserving the Buddhist. These methods consist of four main forms: 1) Strict adherence to the Dhamma-Vinaya, 2) the observance of the dhutaṅga practices, 3) the practice of wandering in various places, and 4) the cultivation of high-quality Dhamma heirs.  Analyzing Phra Ajarn Mun Bhuridatto's methods of Buddhist propagation through the lens of a new paradigm involves adapting his core practices to contemporary contexts while strictly upholding the Dhamma-Vinaya as an developing instrument of wisdom. Within this framework, the regular observance of dhutaṅga practices is integrated with mental health care, applying Dhamma principles to foster Buddhist communities. Furthermore, the practice of wandering in various places serves as a form of spiritual academic service, thereby broadening access to Buddhism across diverse segments of society. Ultimately by, the cultivation of high-quality Dhamma heirs emphasizes the development of leaders who possess exceptional emotional intelligence and utilize digital media to maximize the effectiveness of propagation.  The body of knowledge concerning the methods for the propagation of Buddhism by Phra Ajarn Mun Bhuridatto according to the new paradigm is presented in SDAC Model, which consists of: S – (Self-Realization) cultivating self-awareness, D – (Disciples Training) training disciples to be steadfast in the Dhamma, A – (Adaptable Teaching) adjusting pedagogy appropriate, and C – (Community Engagement) fostering active involvement with the wider community. ; งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดทฤษฎีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามแนวกระบวนทัศน์ใหม่ 2) เพื่อศึกษารูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต 3) เพื่อวิเคราะห์รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ตามแนวกระบวนทัศน์ใหม่ 4) เพื่อนำเสนอองค์ความรู้เกี่ยวกับรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ตามแนวกระบวนทัศน์ใหม่ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 20 รูป/คน วิเคราะห์เนื้อหาข้อมูลโดยวิธีการเชิงพรรณนาผลการศึกษาวิจัย พบว่า            แนวคิดทฤษฎีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาตามแนวกระบวนทัศน์ใหม่ เป็นการนำเสนอแนวทางใหม่ให้สอดคล้องกับสมัยที่เปลี่ยนแปลง โดยวิธีการรูปแบบใหม่มาใช้เป็นเครื่องมือหลัก 5 ประการ 1) การใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย 2) การใช้หลักธรรมที่สอดคล้องกับปัญหาสังคม 3) การสร้างชุมชนชาวพุทธ 4) พุทธสหวิทยาการ และ 5) การใช้สื่อดิจิทัล            รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทฺตฺโต มุ่งเน้นการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้กลับสู่แก่นแท้แห่งการปฏิบัติ เพื่อธำรงรักษาพระพุทธศาสนา มี 4 รูปแบบ 1) การปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด 2) การถือธุดงควัตร 3) การจาริกไปในสถานที่ต่าง ๆ และ 4) การสร้างศาสนทายาทอย่างมีคุณภาพ            การวิเคราะห์รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เป็นการนำหลักปฏิบัติของท่านมาประยุกต์สู่กระบวนทัศน์ใหม่ โดยยึดถือพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เพื่อใช้เป็นเครื่องมือพัฒนาปัญญา การธุดงค์เป็นวัตรเป็นการเชื่อมโยงกับการดูแลสุขภาพจิต โดยนำหลักธรรมมาประยุกต์ให้สอดคล้องกับบริบทในการสร้างชุมชนที่เข้มแข็ง ขณะที่การจาริกสถานที่ต่าง ๆ ถือเป็นบริการวิชาการเชิงจิตวิญญาณ ที่ช่วยขยายการเข้าถึงพระพุทธศาสนาสู่กลุ่มสังคมกว้างขวาง ส่วนการสร้างศาสนทายาทคุณภาพนั้น เน้นการหล่อหลอมผู้นำที่มีภาวะผู้นำเด่นชัดและความฉลาดทางอารมณ์สูง และใช้สื่อดิจิทัลในการเผยแผ่ให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด            องค์ความรู้เกี่ยวกับรูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ตามแนวกระบวนทัศน์ใหม่ ในรูปแบบของ SDAC Model ประกอบด้วย S (Self-Realization) การตระหนักรู้ในตนเอง, D (Disciples Training) การฝึกอบรมศิษย์ให้มั่นคงในธรรม, A (Adaptable Teaching) ปรับวิธีการสอนให้เหมาะสม, และ C (Community Engagement) การมีส่วนร่วมกับชุมชน

2026-02-16T00:00:00Z http://13.250.11.107/dspace/handle/123456789/187 2026-01-14T02:27:14Z 2026-01-14T00:00:00Z

Title: APPROACHES TO STRENGTHENING MENTAL RESILIENCE THROUGH THE FOUR FOUNDATIONS FO MINDFULNESS AMONG IN NA AN SUBDISTRICT MUEANGLOEI DISTRICT LOEI PROVINCE; แนวทางการสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจด้วยหลักภาวนา 4 ของชาวพุทธ ในตำบลนาอาน อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย Abstract:        This study aimed to (1) examine the concepts and theories related to the development of mental strength among Buddhists in Na-An Subdistrict, Mueang Loei District, Loei Province; (2) study the Four Bhāvanās (Mental Developments) in Theravāda Buddhism; and (3) analyze the approach to cultivating mental strength through the Four Bhāvanās among Buddhists in Na-An Subdistrict. This qualitative research employed documentary analysis of relevant academic literature and in-depth interviews with 15 key informants, including monks, scholars, and local laypeople.        The findings revealed that. 1.The mental strength of Buddhists in Na-An was consistent with the principles of the Four Bhāvanās. Specifically, villagers demonstrated high levels of self-awareness, being able to observe their emotions and behaviors effectively. They practiced emotional regulation by reducing anger and avoiding risky behaviors. They maintained a positive mindset, viewing problems realistically and believing that all problems could be solved. They also engaged regularly in mindfulness and meditation practices such as chanting, sitting meditation, and walking meditation, which enhanced inner peace and emotional stability. 2.The Four Bhāvanās Physical Development (Kāya Bhāvanā), Moral Development (Sīla Bhāvanā), Mental Development (Citta Bhāvanā), and Wisdom Development (Paññā Bhāvanā) functioned as a holistic system of personal development. This framework served as a foundation for building psychological resilience that supports emotional stability at the individual, family, and community levels. 3.The approach to cultivating mental strength among local Buddhists stemmed from integrating the Four Bhāvanās into daily life. Self-awareness was fostered through walking meditation, breath observation, and participation in community activities. Emotional regulation was promoted through the observance of moral precepts and the practice of loving-kindness. Mental stability and stress reduction were achieved through regular chanting and sitting meditation. Finally, deep understanding of life through wisdom was developed by listening to Dhamma talks and contemplating the causes and conditions of suffering.;        การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจของชาวพุทธในตำบลนาอาน อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย (2) ศึกษาหลักภาวนา 4 ในพระพุทธศาสนาเถรวาท และ (3) วิเคราะห์แนวทางการสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจด้วยหลักภาวนา 4 ของชาวพุทธในตำบลนาอาน อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูลจากเอกสารทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 รูป/คน ได้แก่ พระสงฆ์ นักวิชาการ และประชาชนทั่วไป        ผลการวิจัยพบว่า 1) ความเข้มแข็งทางจิตใจของชาวพุทธในตำบลนาอานสอดคล้องกับหลักภาวนา 4 คือการรับรู้ ตระหนักรู้ในตนเอง ชาวบ้านมีความสามารถสังเกตอารมณ์และพฤติกรรมของตนเองได้ดี มีการควบคุมอารมณ์ลดความโกรธและพฤติกรรมเสี่ยง มีทัศนคติเชิงบวก ผู้ให้ข้อมูลมองปัญหาตามความเป็นจริง เชื่อว่าทุกปัญหาสามารถแก้ไขได้ และการฝึกสมาธิและสติ ที่เด่นชัด เช่น สวดมนต์ นั่งสมาธิ เจริญสติ ช่วยเสริมความสงบและความมั่นคงทางใจ 2) หลักภาวนา 4 คือระบบพัฒนาตนอย่างองค์รวม ได้แก่ กายภาวนา ศีลภาวนา จิตตภาวนา และปัญญาภาวนา ซึ่งเป็นฐานสำคัญในการสร้างภูมิคุ้มกันทางจิตใจ ที่ส่งผลต่อความมั่นคงทางอารมณ์ของชาวพุทธในระดับบุคคล ครอบครัว และชุมชน 3) แนวทางการสร้างความเข้มแข็งทางจิตใจของชาวพุทธในตำบลนาอาน เกิดจากการบูรณาการหลักภาวนา 4 เข้ากับวิถีชีวิตจริง คือการเสริมการตระหนักรู้ในตนเองผ่านการเดินจงกรม ดูลมหายใจ และกิจกรรมชุมชน การส่งเสริมการควบคุมอารมณ์ผ่านการรักษาศีลและใช้เมตตาเป็นหลัก การทำจิตให้มั่นคง สงบ ลดความเครียดผ่านการสวดมนต์นั่งสมาธิ และสร้างความเข้าใจชีวิตอย่างลึกซึ้งด้วยปัญญา ผ่านการฟังธรรมและการเห็นเหตุปัจจัยของทุกข์

2026-01-14T00:00:00Z http://13.250.11.107/dspace/handle/123456789/107 2025-10-14T10:16:57Z 2025-10-14T00:00:00Z

Title: AN ANALYTICAL STUDY OF THE PHRA THAT LUANG VIENTIANE PAGODA BASED ON AESTHETICS; ศึกษาวิเคราะห์เจดีย์พระธาตุหลวงเวียงจันทน์ตามแนวสุนทรียศาสตร์ Abstract:  The research aims  1. Study the concept and theory of aesthetics  2. Study the history of That Luang Stupa in Vientiane 3. Analyze That Luang Stupa in Vientiane according to aesthetics. This is a qualitative research.The research results found that: 1. Aesthetic concept and theory The mental process involved in the perception of beauty is divided into 4 main theories: subjective theory, objective theory, relativistic theory, Buddhist aesthetics theory.2. That Luang Stupa in Vientiane is located northeast of Patuxai. That Luang is considered the most important religious site in Laos. It is a national symbol and also represents the independence and sovereignty of Laos. That Luang was built in the 16th century. This That Luang has a shape that is unlike any other. It is a combination of Buddhist architecture and the architecture of the kingdom.3. Aesthetics That Luang in Vientiane is an important place with profound religious and cultural value. It is beautiful according to aesthetics. For the Lao people, it is sacred and highly respected in Lao society. Its sacredness has become the center of the minds and spirits of the Lao people. It is a symbol that not only represents faith in Buddhism but also reflects the strong cultural identity of Laos.;           การวิจัยมีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีสุนทรียศาสตร์ 2. เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาของเจดีย์พระธาตุหลวงเวียงจันทน์ 3. เพื่อวิเคราะห์เจดีย์พระธาตุหลวงเวียงจันทน์ตามแนวสุนทรียศาสตร์ เป็นวิจัยเชิงคุณภาพ           ผลวิจัยพบว่า :  1. แนวคิดและทฤษฎีสุนทรียศาสตร์ กระบวนการทางจิตใจที่เกี่ยวข้องในการรับรู้ความงาม แบ่งออกเป็น 4 ทฤษฎีหลัก คือทฤษฎีแบบจิตวิสัย ทฤษฎีแบบวัตถุวิสัย ทฤษฎีแบบสัมพัทธวิสัย ทฤษฎีพุทธสุนทรียศาสตร์ 2. เจดีย์พระธาตุหลวงเวียงจันทน์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประตูชัย พระธาตุหลวงแห่งนี้ถือเป็นศาสนสถานที่สำคัญที่สุดของประเทศลาว เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ และยังแทนความเป็นเอกราชและอำนาจอธิปไตยของประเทศลาว พระธาตุหลวงนี้สร้างขึ้น ในศตวรรษที่ 16  พระธาตุหลวงองค์นี้มีรูปทรงที่ไม่เหมือนกับองค์อื่น ๆ เป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมในพระพุทธศาสนากับสถาปัตยกรรมของอาณาจักร 3. ด้านสุนทรียศาสตร์เจดีย์พระธาตุหลวงเวียงจันทร์ เป็นสถานที่สำคัญที่มีคุณค่าทางศาสนาและวัฒนธรรมอย่างลึกซึ้ง มีความงดงามตามแนวสุนทรียศาสตร์ สำหรับประชาชนลาว มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพนับถืออย่างยิ่งในสังคมลาว ความศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นจุดศูนย์กลางทางจิตใจและจิตวิญญาณของประชาชนลาว เป็นสัญลักษณ์ที่ไม่เพียงแต่แสดงถึงความศรัทธาในพระพุทธศาสนา แต่ยังสะท้อนถึงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่เข้มแข็งของลาว

2025-10-14T00:00:00Z